hashemi
ناظم انجمن
برای یک شخصیت خلاق، ازدواج قمارِ هولناکی است.
من تقدیرِ وصفناپذیر و سخاوتمندانهای داشتم؛ چراکه همسری یافتم که فضای کافی برای نفس کشیدن به من بخشید. بدون وجود این فضا، هرگز نمیتوانستم به کارهایم بپردازم. من باید این آزادی را میداشتم که افکاری فراتر از تمامی مرزها در سر بپرورانم، و همین مسئله میتوانست مایه فروپاشی شخص دیگری شود. کسی که در چارچوبهای فکریِ امن و محدود محصور گشته، با چنین افکاری، پیاپی دچار وحشت و اضطراب میشد.
در ازدواج، تنها پرسشِ اساسی این است: آیا فرد میتواند با حقیقتِ وجودی خویش زندگی کند؟
آیا میتواند به «خودشکوفایی» دست یابد و در عین حال، به دیگری نیز این آزادی را بدهد تا مسیر «تَفَرُّد» خویش را بپیماید؟
زنی که از مردِ خود پیشروتر باشد،
او را دقیقاً در همان جایی که میخواهد نگاه میدارد، بیآنکه مرد متوجه این موضوع شود؛
زیرا زن چنان فضای وسیعی در اختیار او قرار میدهد که مرد حتی متوجه حضور این فضا (و هدایتِ زن) نمیشود.
پانویس: بخشهای مربوط به ۲۷ ژوئن و اوت ۱۹۵۸ برگرفته از کتاب «تجربیات و اندیشههای سی. جی. یونگ» نوشته آنیلا جافه، آرشیو دانشگاه ایتیاچ زوریخ، صفحات ۱۸ و ۶۲ است.
منبع: سی. جی. یونگ و آنیلا جافه، «زندگی و آثار
یونگ: گفتگوهایی برای کتاب خاطرات، رویاها، تاملات»، صفحه ۳۶۶.
من تقدیرِ وصفناپذیر و سخاوتمندانهای داشتم؛ چراکه همسری یافتم که فضای کافی برای نفس کشیدن به من بخشید. بدون وجود این فضا، هرگز نمیتوانستم به کارهایم بپردازم. من باید این آزادی را میداشتم که افکاری فراتر از تمامی مرزها در سر بپرورانم، و همین مسئله میتوانست مایه فروپاشی شخص دیگری شود. کسی که در چارچوبهای فکریِ امن و محدود محصور گشته، با چنین افکاری، پیاپی دچار وحشت و اضطراب میشد.
در ازدواج، تنها پرسشِ اساسی این است: آیا فرد میتواند با حقیقتِ وجودی خویش زندگی کند؟
آیا میتواند به «خودشکوفایی» دست یابد و در عین حال، به دیگری نیز این آزادی را بدهد تا مسیر «تَفَرُّد» خویش را بپیماید؟
زنی که از مردِ خود پیشروتر باشد،
او را دقیقاً در همان جایی که میخواهد نگاه میدارد، بیآنکه مرد متوجه این موضوع شود؛
زیرا زن چنان فضای وسیعی در اختیار او قرار میدهد که مرد حتی متوجه حضور این فضا (و هدایتِ زن) نمیشود.
پانویس: بخشهای مربوط به ۲۷ ژوئن و اوت ۱۹۵۸ برگرفته از کتاب «تجربیات و اندیشههای سی. جی. یونگ» نوشته آنیلا جافه، آرشیو دانشگاه ایتیاچ زوریخ، صفحات ۱۸ و ۶۲ است.
منبع: سی. جی. یونگ و آنیلا جافه، «زندگی و آثار
یونگ: گفتگوهایی برای کتاب خاطرات، رویاها، تاملات»، صفحه ۳۶۶.
