hashemi
ناظم انجمن
درود نسرین عزیزم
میدونم چی میگی.من تازگیها که یک ترجمه و ادیت درست میبینم.
فوری پیام میدم به مترجم و تشکر میکنم.
چیزی که ما در مورد زبان صحبت کردیم، شوربختانه تمام علم و هنر ما رو هدف قرار داده؛ نوعی بیانگیزگی و بیتفاوتی...
که دودش در چشم همه ما میره.
مترجم،میخواسته بنویسه سلانهسلانه
من قبلتر خیلی وسواس و دقت داشتم بخاطر نوع نگاه خانواده به ادبیات و بعدها علایق خودم.
روانشناسی خوندم و بعد رفتم سراغ رشته ادبیات فارسی، دو سال دانشجو بودم، ولی وقتی دیدم، من رو به هدفم نمیرسونه رهاش کردم.
و به دورههای نویسندگی رفتم که برام پر از شگفتانه بود.
القصه
اینها رو گفتم که بدونی، چرا دقت زیاد داشتم.
طوریکه
اگر درس استادی رو گوش میکردم و میدیدم واژهای رو اشتباه تلفظ میکنه و مثلن دکترا هم داره!
در ذهنم میگفتم، بیسواده...
و دیگه حاضر نبودم کلاسهاش رو دنبال کنم...
بد جور آزارم میداد و روی مخم بود...
تا یکروز که تصمیم گرفتم، یه جور دیگه به قضیه نگاه کنم
آن استاد از تدیسش سودش را میکرد و راههای عملی خوبی ارائه میداد!
پس آنکس که زیان میکرد من بودم...
برای همین کلمه مورد نظر را تصحیح میکردم و اگر حکایت یا لطایفی بلد بودم، بهش اضافه میکردم تا هم طبع حساسم لطمه نخوره و هم من بدون مشکل، درس را بگیرم.
و یه نکته دیگه که به خودم تفهیم کردم، این بود که این مدرس در فلان رشته، سرآمده و قرار نیست که همهچی رو بدونه.
اینطوری جلوی ذهن دقیق و حساسم ایستادگی کردم، تا بتونم خیلی چیزهای دیگه یاد بگیرم.
اما در گوشی به شما بگم که با آدمایی که اهل ادبیات هستند، خیلی حالم خوب میشه و بهنظرم درخشندگیشون ابدیه
مطلب شماره بیست:
زنانی که محبت بی تناسب دارند اغلب متعلق به خانواده های ناسالم و بدکارکردی هستند که نیاز های احساسی شان مرتفع نگردیده است.
خودت را دوست داشته باش
امروز، به جای اینکه فقط منتظر تعریف دیگران باشی، خودت را تحسین کن. برای تمام لحظاتی که در سختی ایستادگی کردی، برای عشق بیدریغت، و برای قدرتی که همیشه درونت بوده.