توری نارنجی

[محمدتقی بیگی]

درود
برخی از مواقع اتفاقات بدی که می افتند انگیزه کمک کردن به دیگران و یا حتی خودمان را از ما می گیرد
بهتر هست در ابتدا بر روی خود کار کنیم
که نیاز به ساعت ها کار روانشناسی داره
همانطور که در خلق آینده بهتون گفته بودم
بعد از اینکه تکنیک های آرامش را انجام دادید باید به سراغ دوست داشتن بدن برید
راهی جز این ندارید
خودتون را دوست داشته باشید خانی خودتون باشید
اگر در حقتون بدی شده ، آن را ببخشید و در حال حاضر حامی خودتون باشید و خودتون را دوست داشته باشید.
از کار های کوچک شروع کنید

سلام استاد گرامی
همه را بخشیدم خودم راهم بخشیدم وتا حدی که برام امکان داشته کمک کردم مالم را خوردن درحد توان کمک مالی کردم هروز تراموا انجام میدم
همین کلاسها و دوره ها را برای بخشیدن و ارتقای روح خودم میام ،،انجمن میام مطالب دوستان را میخونم که انگیزه و انرژی بگیرم
میخام بلند بشم کمک کنم حتی به خودم ولی دستهام یاری نمیکنند انگار یکی نگه داشته

 

[آزاده جهانگیری]

سلام استاد گرامی
سلام دوستان عزیز
واقعا هزاران لایک و گل و قلب قرمز هدیه به وجود همه از این همه انرژی

دوستان من ۵۵ سالمه خیلی رنجش داشتم ضربه روحی خوردم خیلی کار کردم بخودم فشار اوردم جای سالم تو بدنم کم دارم همش درد
چند ساله خودم را جمع کردم درس خوندم لیسانس روانشناسی گرفتم ارشد بالینی قبول شدم ولی از خودم راضی نیستم از هیچکس راضی نیستم حتی از خدا پدر مادرم بقیه
الان درد میکشم ولی دوست ندارم به خودم یا دیگران انرژی بدم مگر در شرایط خاص .....این مطالب که به اشتراک میگذارید میخونم سر ذوق میام میگم منم انجام میدم ......ولی بعد مبگم ول کن مگر من وکیل وصی این شخصم مگه انروز مگه درد کشیدم اینا به داد من رسیدن
مدتیشن انجام میدم تلاش میکنم ولی ...
اگر بادتون باشه خانم جواهری در درمان وزوز گوش راهنمایی کردید الان دوتا گوشهام بشدت صدا میکنن ولی ...
.
ممنون میشم راهنمایی کنید چکار کنم انگیزه ام برگرده سر ذوق بیام بخوام تواین حیطه کار کنم بخوام کمک کنم
از وجود تک تکتون سپاسگزارم

درود بر شما جناب بیگی بزرگوار
به نظر من شما برای خودتون سنگ تموم گذاشتید.
این که آدم توی شرایط نرمال بخنده، شادی کنه، جشن بگیره و سالم بمونه هنر نیست.
شما توی شرایطی که دوست نداشتید همت کردید ادامه دادید و موفق هم شدید.
دیگه منتظر چی هستید؟
الان که استیبل شدید باز بهونه دارید!
اتفاقا به نظر می رسه که چون همه چی براتون نرمال هست اما رضایت درونی رو ندارید این موضوعات بر شما غلبه می کنند.
آقای بیگی یادتون نره که شما انسان هستید و انسان طیفی از احساساته..
طیفی از امیدها و ترس ها
شما حق دارید که ناراحت بشید
شما حق دارید که نا امید بشید
شما حق دارید که بی انگیزه بشید
این احساسات تون رو به رسمیت بشناسید
بپذیرید
باهاش کنار بیاید
و ازش عبور کنید
تمام.
نه این که چون یک زندگی خوب ساختید اجازه بدید خود کم بینی و خود سرزنش گر در طیف احساسات شما بالا بیاید.
تا همین جای مسیر هم عالی بودید، همین ها را حفظ کنید، و پا روی کمالگرایی تون بذارید.
و باوجود همه این ها ادامه بدید.
از هیچ کس انتظار نداشته باشید مخصوصا از خودتون…
خودتون رو بپذیرید
شما اگر این جا هستید به خاطر نسخه قبلی تون هست
حالا با این نسخه جدید به چه نقطه ای قراره برسید؟

 

[محمدتقی بیگی]

سپاس از وجود پر مهرتون
با اینکه خودم روانشناسی میخونم ولی در مورد خودم توجه نکرده بودم و به این متن زیبا توجه کردم فکر کردم
کمی به خودم ایمان ندارم ودر این مورد خاص کمال گرا هستم
باید خودم را شارژ فیزیکی بکنم و چند نوبت روان درمانی کنم
باید برخواست
ممنون

 

[مرضیه جعفری]

سپاس از وجود پر مهرتون
با اینکه خودم روانشناسی میخونم ولی در مورد خودم توجه نکرده بودم و به این متن زیبا توجه کردم فکر کردم
کمی به خودم ایمان ندارم ودر این مورد خاص کمال گرا هستم
باید خودم را شارژ فیزیکی بکنم و چند نوبت روان درمانی کنم
باید برخواست
ممنون

سلام..
آقای بیگی عزیز،متاسفانه یا خوشبختانه من شمارو خیلی خوووب درک میکنم..من هم برای درمانگری همین حسارو دارم.‌چون سالیان زیادی با دردو رنج خودم تنها بودم بدون هیییچ کمکی، تا اینکه دوره خلق آینده بدادم رسید..دستمو گرفت از گردابه‌ی غم بیرونم کشید..بعد از گذشت ۷ از دوره من هنوووز دارم بهره میبرم از دوره..
در مورد درمانگری که حدودا سه سال پیش دوره رو گذروندم بااینکه محال بود در مانی انجام بدم و نتیجه نگیرم ولی هیییچ تمایلی به کمک نداشتم. موقع دست بردن داخل انرژی دیگران مثل یه کاغذ مچاله میشدم خیس عرق میشدم و هزااار دلیل داشتم که کمک نکنم..
فقط پای درمان پسوریازیس دخترم وایسادم و درمان شد..چون عاشق دخترمم..
تازه بعد از چندسالی که از دوره میگذره تازه شروع کردم به یه سری درمان از راه دور برا اطرافیانم و رفع مشکلاتشون..خیلی عجیبه که سریع جواب میده..گریه میکنم بابت استعدادی که دارم و استفاده نمیکنم..
ولی سرزنش و خودخوری نمیکنم.نسبتا با خودم مهربونتر عمل میکنم..و مطمئنم جدی کار را شروع خواهم کرد..
شماهم خودتونو سرزنش نکنید. شما بهیچ کس بدهکار نیستید..درمان از هرنظر فایده اولش برای خوده ماست.. اول مارو درمان میکنه بعد دیگرانو.
چون انرژی اول از بدن من میگذره بعد میرسه به دیگری..

صبور باشید..زمان بدید..طلب کنید خواهد شد

 

[مژگان ملک محمدی]

سلام..
آقای بیگی عزیز،متاسفانه یا خوشبختانه من شمارو خیلی خوووب درک میکنم..من هم برای درمانگری همین حسارو دارم.‌چون سالیان زیادی با دردو رنج خودم تنها بودم بدون هیییچ کمکی، تا اینکه دوره خلق آینده بدادم رسید..دستمو گرفت از گردابه‌ی غم بیرونم کشید..بعد از گذشت ۷ از دوره من هنوووز دارم بهره میبرم از دوره..
در مورد درمانگری که حدودا سه سال پیش دوره رو گذروندم بااینکه محال بود در مانی انجام بدم و نتیجه نگیرم ولی هیییچ تمایلی به کمک نداشتم. موقع دست بردن داخل انرژی دیگران مثل یه کاغذ مچاله میشدم خیس عرق میشدم و هزااار دلیل داشتم که کمک نکنم..
فقط پای درمان پسوریازیس دخترم وایسادم و درمان شد..چون عاشق دخترمم..
تازه بعد از چندسالی که از دوره میگذره تازه شروع کردم به یه سری درمان از راه دور برا اطرافیانم و رفع مشکلاتشون..خیلی عجیبه که سریع جواب میده..گریه میکنم بابت استعدادی که دارم و استفاده نمیکنم..
ولی سرزنش و خودخوری نمیکنم.نسبتا با خودم مهربونتر عمل میکنم..و مطمئنم جدی کار را شروع خواهم کرد..
شماهم خودتونو سرزنش نکنید. شما بهیچ کس بدهکار نیستید..درمان از هرنظر فایده اولش برای خوده ماست.. اول مارو درمان میکنه بعد دیگرانو.
چون انرژی اول از بدن من میگذره بعد میرسه به دیگری..

صبور باشید..زمان بدید..طلب کنید خواهد شد

درود مرضیه جان شاد و پر انرژی باشی و بدرخشی در درمانگری . همه انسانها استعداد دارن چرا استفاده نکنیم همه چی درست میشه انگیزه و پشتکار میخواد از راه دور نتیجه بهتره

 

[مژگان ملک محمدی]

درود مرضیه جان شاد و پر انرژی باشی و بدرخشی در درمانگری . همه انسانها استعداد دارن چرا استفاده نکنیم همه چی درست میشه انگیزه و پشتکار میخواد از راه دور نتیجه بهتره

🩷🩷🩷🩷✨️✨️✨️

 

[محمدتقی بیگی]

سلام..
آقای بیگی عزیز،متاسفانه یا خوشبختانه من شمارو خیلی خوووب درک میکنم..من هم برای درمانگری همین حسارو دارم.‌چون سالیان زیادی با دردو رنج خودم تنها بودم بدون هیییچ کمکی، تا اینکه دوره خلق آینده بدادم رسید..دستمو گرفت از گردابه‌ی غم بیرونم کشید..بعد از گذشت ۷ از دوره من هنوووز دارم بهره میبرم از دوره..
در مورد درمانگری که حدودا سه سال پیش دوره رو گذروندم بااینکه محال بود در مانی انجام بدم و نتیجه نگیرم ولی هیییچ تمایلی به کمک نداشتم. موقع دست بردن داخل انرژی دیگران مثل یه کاغذ مچاله میشدم خیس عرق میشدم و هزااار دلیل داشتم که کمک نکنم..
فقط پای درمان پسوریازیس دخترم وایسادم و درمان شد..چون عاشق دخترمم..
تازه بعد از چندسالی که از دوره میگذره تازه شروع کردم به یه سری درمان از راه دور برا اطرافیانم و رفع مشکلاتشون..خیلی عجیبه که سریع جواب میده..گریه میکنم بابت استعدادی که دارم و استفاده نمیکنم..
ولی سرزنش و خودخوری نمیکنم.نسبتا با خودم مهربونتر عمل میکنم..و مطمئنم جدی کار را شروع خواهم کرد..
شماهم خودتونو سرزنش نکنید. شما بهیچ کس بدهکار نیستید..درمان از هرنظر فایده اولش برای خوده ماست.. اول مارو درمان میکنه بعد دیگرانو.
چون انرژی اول از بدن من میگذره بعد میرسه به دیگری..

صبور باشید..زمان بدید..طلب کنید خواهد شد

تشکر از وجود پر از نور شما

 

[Dr.Aram]

سلام استاد گرامی
همه را بخشیدم خودم راهم بخشیدم وتا حدی که برام امکان داشته کمک کردم مالم را خوردن درحد توان کمک مالی کردم هروز تراموا انجام میدم
همین کلاسها و دوره ها را برای بخشیدن و ارتقای روح خودم میام ،،انجمن میام مطالب دوستان را میخونم که انگیزه و انرژی بگیرم
میخام بلند بشم کمک کنم حتی به خودم ولی دستهام یاری نمیکنند انگار یکی نگه داشته

خودت رو ببخش
خودت رو دوست داشته باش
با خودت مهربون باش
برای خودت وقت بزار