سلام استاد گرامی
درود بر شما جناب بیگی بزرگوار
سلام..سپاس از وجود پر مهرتون
با اینکه خودم روانشناسی میخونم ولی در مورد خودم توجه نکرده بودم و به این متن زیبا توجه کردم فکر کردم
کمی به خودم ایمان ندارم ودر این مورد خاص کمال گرا هستم
باید خودم را شارژ فیزیکی بکنم و چند نوبت روان درمانی کنم
باید برخواست
ممنون
درود مرضیه جان شاد و پر انرژی باشی و بدرخشی در درمانگری . همه انسانها استعداد دارن چرا استفاده نکنیم همه چی درست میشه انگیزه و پشتکار میخواد از راه دور نتیجه بهترهسلام..
آقای بیگی عزیز،متاسفانه یا خوشبختانه من شمارو خیلی خوووب درک میکنم..من هم برای درمانگری همین حسارو دارم.چون سالیان زیادی با دردو رنج خودم تنها بودم بدون هیییچ کمکی، تا اینکه دوره خلق آینده بدادم رسید..دستمو گرفت از گردابهی غم بیرونم کشید..بعد از گذشت ۷ از دوره من هنوووز دارم بهره میبرم از دوره..
در مورد درمانگری که حدودا سه سال پیش دوره رو گذروندم بااینکه محال بود در مانی انجام بدم و نتیجه نگیرم ولی هیییچ تمایلی به کمک نداشتم. موقع دست بردن داخل انرژی دیگران مثل یه کاغذ مچاله میشدم خیس عرق میشدم و هزااار دلیل داشتم که کمک نکنم..
فقط پای درمان پسوریازیس دخترم وایسادم و درمان شد..چون عاشق دخترمم..
تازه بعد از چندسالی که از دوره میگذره تازه شروع کردم به یه سری درمان از راه دور برا اطرافیانم و رفع مشکلاتشون..خیلی عجیبه که سریع جواب میده..گریه میکنم بابت استعدادی که دارم و استفاده نمیکنم..
ولی سرزنش و خودخوری نمیکنم.نسبتا با خودم مهربونتر عمل میکنم..و مطمئنم جدی کار را شروع خواهم کرد..
شماهم خودتونو سرزنش نکنید. شما بهیچ کس بدهکار نیستید..درمان از هرنظر فایده اولش برای خوده ماست.. اول مارو درمان میکنه بعد دیگرانو.
چون انرژی اول از بدن من میگذره بعد میرسه به دیگری..
صبور باشید..زمان بدید..طلب کنید خواهد شد
تشکر از وجود پر از نور شماسلام..
آقای بیگی عزیز،متاسفانه یا خوشبختانه من شمارو خیلی خوووب درک میکنم..من هم برای درمانگری همین حسارو دارم.چون سالیان زیادی با دردو رنج خودم تنها بودم بدون هیییچ کمکی، تا اینکه دوره خلق آینده بدادم رسید..دستمو گرفت از گردابهی غم بیرونم کشید..بعد از گذشت ۷ از دوره من هنوووز دارم بهره میبرم از دوره..
در مورد درمانگری که حدودا سه سال پیش دوره رو گذروندم بااینکه محال بود در مانی انجام بدم و نتیجه نگیرم ولی هیییچ تمایلی به کمک نداشتم. موقع دست بردن داخل انرژی دیگران مثل یه کاغذ مچاله میشدم خیس عرق میشدم و هزااار دلیل داشتم که کمک نکنم..
فقط پای درمان پسوریازیس دخترم وایسادم و درمان شد..چون عاشق دخترمم..
تازه بعد از چندسالی که از دوره میگذره تازه شروع کردم به یه سری درمان از راه دور برا اطرافیانم و رفع مشکلاتشون..خیلی عجیبه که سریع جواب میده..گریه میکنم بابت استعدادی که دارم و استفاده نمیکنم..
ولی سرزنش و خودخوری نمیکنم.نسبتا با خودم مهربونتر عمل میکنم..و مطمئنم جدی کار را شروع خواهم کرد..
شماهم خودتونو سرزنش نکنید. شما بهیچ کس بدهکار نیستید..درمان از هرنظر فایده اولش برای خوده ماست.. اول مارو درمان میکنه بعد دیگرانو.
چون انرژی اول از بدن من میگذره بعد میرسه به دیگری..
صبور باشید..زمان بدید..طلب کنید خواهد شد
