دورود خانم هاشمی عزیز
خیلی زیبا سخن گفتید نیاید از سر دلسوزی و عشق علاقه شدید این روند رو عوض کنیم
از روی کنجکاوی روی هرچیزی انرزی درمانی تست میکنم ببینم جواب میده یا نه زیادی روی تنشها و استرسها و دعواها روی جامعه و اطرافیانم حساسم که به ارامش برسونم پس نباید اینکار رو انجام بدم
آدمی باید انقدر اموزش و درس ببینه تا به این مرحله معنوی و نگرش برسه درکنار دوستان گرامی همچون شما و استاد گرانقدر عزیزم خدارو شکر شدنی هست
کمتر به مباحث اینچنینی ورود میکنم ولی بسیار حیفه که
حالا که به دنیای پرانیک ورود کردیم، از اصول مهم آن غافل باشیم.
من با شما موافقم که تجربهها، میتونن چراغ راهمون باشن.
اما با این وجود بهتره که فقط تجربه نکنیم و از تجربههای دیگران هم بهرهمند شیم تا طی طریق بیخطاتر باشه.
اما این که
من یا شما
حس کنیم که موظفیم جامعهرو به آرامش برسونیم یا خیر.
دیدگاهها متفاوته.
باید مواظب باشیم که همین خواسته ما
،برخاسته از ایگوی ما نباشه.
(فَلَعَلّکَ باخِعٌ نَفْسَکَ عَلی آثارِهِمْ اِنْ لَمْیُؤْمِنُوا بِهذَا الْحَدیث اَسَفا، [کهف: 6]
شاید اگر به این سخن ایماننیاورند، خویشتن را به خاطرشان از اندوه هلاک سازی.)
در اینجا خداوند نکتهقشنگی بهمون متذکر میشه، در قالب صحبت با پیامبر.
که میشه در آن غور و مکاشفه کرد.
وقتی
سالها پیش از استاد آرام شنیدم،
در جهانم همهچیز نیکوست.
سعی کردم که بدونم یعنی چی
و تو حق داری عزیزکم، هنوز اول راهم...
